یکی از چیزهایی که فوق العاده اذیت کننده است برای من و همینطور خیلی از مردمان این سرزمین، نگاه جنسیت زده به مسائله.

بحث مرتب بودن که میشه، بزرگوار میفرمان "دختر اینقدر شلخته؟😒". بحث مدل مو که میشه، بزرگوار دیگری میفرماد "دختر باید موهاش بلند باشه!". بحث پوشش که میشه عزیزی می فرمایند که "این لباسا چیه می پوشی آدم دلش میگیره؟ دختر باید شاد لباس بپوشه!". عروسی پسرخاله مون که میشه، نوه ی ده ساله ی خاله مون که هفتاد قلم آرایش کرده زل میزنه تو تخم چشم های بنده و میگه "چه عجب تو آرایش کردی!" :|


از بحث رشته بگذریم که عزیزان معتقدن "رشته های مهندسی به درد دخترا نمیخوره" و "دختر باید دبیری بخونه!". بعد یک سری دیگه از همین عزیزان معتقدن که "اگه دبیری هم میخواد بخونه، رشته هایی مثل زبان و اینا بخونه، چون خانوما معلم های خوبی نمیشن در درس های علوم پایه!" :|

عزیزان این دسته وقتی میفهمن که رشته ی بنده دست آخر به کار در کارخونه ختم میشه فریاد وا اسفا سر میدن و پدر رو به حالت شماتت آمیزی نگاه میکنن که "دستت درد نکنه با این دختر بزرگ کردنت!".


حتی دیده شده که خود پدر که همیشه پشتیبان من بوده در این گونه مسائل، موقع خرید کفش، وقتی کفشی که میخواستم بخرم رو نشون دادم [یک جفت کفش آکسفورد مشکی، از نوع brogue] فرمودند که "کفش مردونه میخوای بخری؟". ساعت فروش بسیار محترم وقتی دست گذاشتم روی یک ساعت سه موتوره ی بند چرمی با نگرانی گفت "اون مردونه اس ها!". نکنه یه موقع مرزهای جنسیت شکسته بشه خدای ناکرده!

در کودکی وقتی بازی های کامپیوتری جنگی [شوتر اول شخص]  یا حتی ماشین بازی می کردم، کافی بود مهمونی سر برسه! "دختر مگه از این بازی ها میکنه؟" "دختر باید عروسک بازی کنه!" "مگه تو پسری؟" "دختر رو چه به این کارا؟"...


بدتر از همه ی این ها، این باوره که "دختر جنس ضعیفه!" و در کارها نیاز به کمک داره. باوری که خیلی از خود ما دخترا بهش دامن می زنیم.

از پردیس دانشگاه برگر و دلستر خریده بودم، در باز کن رو برداشتم که در دلستر رو باز کنم.. بزرگواری که پشت پیشخوان بودند آن چنان نگاهی کردند که دلستر و در بازکن رو دو دستی تقدیمشون کردم و گفتم "میشه این رو برای من باز کنید؟".

برونشیت گرفته بودم و نمیتونستم کارم رو در کارگاه فلز تموم کنم. گفتند گواهی پزشکی بیار. رفتم گواهی بگیرم، دکتر گرامی با تعجب پرسید "رشته ات چیه مگه که کارگاه فلز داری؟".


نمیدونم این مردم کی میخوان متوجه بشن که دیدن دختری که آچار دست گرفته و داره لاستیک عوض میکنه تعجب نداره. دختری که ناخن هاش رو لاک نزده هم دختره به جان عزیزتون! دختری که آرایش نمیکنه یا کفش چرمی میپوشه یا بارونی کلاسیک به تن میکنه، یا حتی دختری که بلده چطور آچار دست بگیره و اره بکشه و سوهان بزنه هم دختره؛ فقط در چارچوب های شما نمیگنجه. فقط نمیخواد جنس ضعیف باشه. جنس دوم باشه.

بفهمیم ای کاش که ارزش آدما به درونشونه، نه نوع پوشش و علایقشون.